Doorlopen, doorlopen, doorlopen!

Nog maar 3 repetities!
3!

Nee hoor, ik voel geen stress.
We hebben heel hard geoefend.
We kennen de dansjes.
We kennen de liedjes.
We kennen de teksten.

Deze laatste weken praten we niet meer over waar we moeten staan, hoe we iets zeggen of aan welke kant we het podium opkomen.
Deze laatste weken doen we alleen nog maar Doorlopen.

Weet u wat dat inhoudt?
Dat gaat dus niet over hoe we het podium opstappen, doorlopen en er aan de andere kant weer afstappen. Dat snapt u natuurlijk wel.
Nee, een doorloop betekent dat we de hele musical spelen alsof u, het publiek, al in de zaal zit. Zonder onderbrekingen, zonder discussies, zonder de mogelijkheid om nog even je script er bij te pakken als ineens een tekst je niet te binnen schiet.
Voor het echie, zeiden we thuis altijd.

Dus dat deden we gisteravond.
Een doorloop.
En we hadden zowaar ook nog wat publiek.
Niet alleen was een van de kapsters er, Daisy, en onze productieassistent Marlene maar ook de TIM-group zat langs de kant kritisch toe te kijken. Die laatste kent u misschien al als u onze show Bad Girls vorig jaar heeft gezien. Zij zijn de mannen die er voor zorgen dat u ons zo goed kunt verstaan, dat de muziek en zang qua volume op elkaar af zijn gestemd en dat wij in de spotlight staan. En hun werk begint dus niet pas op 9 november als we onze eerste show spelen.
Zij stonden gisteren net als de cast om 19.30 uur in de repetitieruimte.
En toen wij al weer naar huis gingen werkten zij nog even door met Sjors.

Toen ik weg liep hoorde ik ze nog net tegen onze regisseur zeggen dat ze het een leuke show vonden.
Daar werd ik toch wel blij van.
Zij zien zoveel shows, in alle soorten en maten.
Als zij het leuk vonden moet het toch wel een goede musical zijn?
Dan zijn we toch wel goed bezig?

Ja, ik weet het…
Het klinkt alsof ik naar bevestiging op zoek ben.
En dat terwijl ik dit stuk begon met te zeggen dat we alles kennen en alles goed hebben geoefend.
Geen stress…

Maar ik wil zo graag dat het publiek de musical goed gaat vinden.
Dat u het leuk gaat vinden.
Dat u een middagje of avond even alles om u heen kunt vergeten en kunt genieten met ons.
En ik kan wel bedenken dat we het goed doen, dat het verhaal leuk is, dat de liedjes mooi zijn, dat we grappig, ontroerend en indrukwekkend zijn… maar ik weet het niet zeker.
Ik krijg pas echt een goed beeld van onze ‘impact’ als u tijdens de show in de zaal reageert. Met een lach, een applaus of een hoorbare ingehouden adem.
Of natuurlijk als u na afloop aan de bar even langs komt en vertelt wat u er van vond!

Geen stress hoor maar ik ben gewoon zo benieuwd!
Zo benieuwd wat u van Douze Femmes gaat vinden…
Zie ik u na de show nog even?

 

P.S. Hou de komende dagen onze Facebookpagina goed in de gaten. We hebben nog een leuke actie in de planning staan…

 

Geen reactie's

Geef een reactie